در سایه ی چنار

توو تمام اين سالها كه گاهي بسياااااار سخت و كشنده گذشت و الهي شكر كه گذشت و نماند وگاهي بسيار درخشان و شاد ،تنها. درسي كه گرفتم صبر بود. همواره ياد گرفتم اگه يه مقدار صبور باشم پاداش كارهامو ميگيرم اگه براي كسي ارزوي خير نداشته باشم خدااوند دلخوشيم رو ميگيره اگه حتي مثل اسپند روي اتيش بپرم و فورا جواب چيزي رو بخوام بازهم مجبور به صبرم و درسته كه تحمل مصائب به نظر سخت مياد اما نتيجه اون چيزي ميشه كه منتظرش هستم درسته كه نه فورا،اما قطعا. گنگ و نامفهوم بود اما بايد ميگفتم

پروسه سخت خونه پيدا كردن تمام شد و ما به يه خونه كمي بزرگتر اثاث كشي ميكنيم اما با يك اتاق كمتر ،بهونه خوبيه كه عادت كنيم به خونه. دو خوابه. شايد كه مجبور به خريد همچين خونه يي بشيم. هرچي فضا بزرگتر ميشه وسيله هايي كه اضافه ميكنيم بيشتر ميشه و ديگه نميشه رفت يه جاي كوچيكتر يا اتاق كمتر. ديگه ميرم توو پروسه اثاث  كشي بعد از اون مينويسم. راستي كسي اينجا رو نميخونه؟كامنت  نميذارين🤔